گیربکسهای خود قفلشونده در حالت عادی فقط از طرف ورودی قابل چرخش بوده و چرخش از طرف خروجی معمولاً در این گیربکسها امکانپذیر نیست. این ویژگی باعث میشود که هنگام اعمال گشتاور به شفت خروجی، اصطکاک بین دنده و ماردون، مانع از چرخش آنها میشود. این ویژگی بهخصوص در کاربردهایی مانند بالابر و نوار نقالههای زاویه دار بسیار مفید خواهد بود.
در گیربکسهای حلزونی، شفت ورودی به شکل ماردون با زاویه مارپیچ بوده و چرخدنده حلزونی و شفت خروجی را میچرخاند. در این گیربکسها، هنگام اعمال گشتاور روی شفت خروجی، چرخدنده حلزونی قادر به چرخاندن ماردون نبوده و در نتیجه قفل میشود. البته هنگامی که از برگشتناپذیری این گیربکسها صحبت میشود، آن را در یک وضعیت ثابت تصور میکنیم؛ عواملی مانند لرزش، شوک و … میتوانند روی این خاصیت اثرگذار باشند.
شرایط خود قفلشوندگی گیربکس
چرخدنده و ماردون گیربکس حلزونی دارای تعداد مشخصی دندانه هستند؛ دندانهها علاوه بر تعیین سرعت خروجی و نسبت تبدیل گیربکس حلزونی، بر خود قفلشوندگی گیربکس نیز اثرگذار هستند. بهطور کلی، نسبت تبدیل بالاتر از 1:46، اولین شرط خود قفلشوندگی گیربکس حلزونی است.
برگشتناپذیری چه در زمان حرکت چرخدندهها و چه در حالت ثابت امکانپذیر است؛ اگرچه هنگامی که چرخدنده حلزونی ثابت و بدون حرکت باشد، احتمال خود قفلشوندگی بیشتر است. از لحاظ تئوری، تا زمانی که ضریب اصطکاک بین چرخدنده و ماردون، بزرگتر از تانژانت زاویه لید یا پیشرو ماردون باشد، گیربکس امکان خود قفلشوندگی دارد. ضریب اصطکاک استاتیکی به عواملی مانند مواد سازنده اجزاء و روغنکاری بین آنها بستگی دارد؛ اما در واقعیت عوامل دیگری مانند نحوه نصب گیربکس (روی سطح صاف یا ناهموار) و لرزش و ارتعاشات دستگاه نیز، ضریب اصطکاک استاتیک را کاهش میدهند.
منبع: https://www.kalasanati.com/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D8%A8%DA%A9%D8%B3/202/%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D8%A8%DA%A9%D8%B3-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-_%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%82%D9%81%D9%84-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87
- ۰ ۰
- ۰ نظر